Dragan Milić

Dragan S. Milić rođen je 29. maja 1961. u Negotinu, a preminuo je u ponedeljak, 8. marta 2021. godine, u ranim jutarnjim satima, nakon duže bolesti. Najstariji je sin Svetislava i Ljubice Milić (devojačko Vranić), unuk Živka Milića i praunuk Tase Milića.

Zbog posla svog oca stalno se selio, te je promenio veliki broj osnovnih škola. Završio je čuvenu Gimnaziju „Bora Stanković“ u Nišu, kao jedan od najboljih učenika. Tokom srednjoškolskih dana bavio se volontiranjem i bio aktivan u brojnim školskim sekcijama, poput šahovske.

Dragan Milić diplomirao je na Mašinskom fakultetu Univerziteta u Nišu, godinu dana pre roka, kao prvi u svojoj generaciji. Pohađao je veliki broj kurseva, a bio je jedan od istraživača na projektima Vojske tadašnje SR Jugoslavije. Usavršavao se u Rusiji, a njegovim ličnim zaslugama u Niš dolazi delegacija Grada Kurska, te ova dva grada postaju gradovi pobratimi.

Bio je direktor brojnih preduzeća, a poslednje radno mesto mu je bilo u firmi „ELID“ u Donjem Dušniku. U dva mandata bio je član školskog odbora Mašinsko-tehničke škole „15. maj“ u Nišu. Autor je velikog broja patenata, koje je sve ustupio mlađim kolegama. Pasionirano se interesovao za razvoj tehnike i inženjerstva u svetu. Bio je suprug Žakline i brižan otac Ljiljani, Jovanu i Obrenu.

Sahranjen je u sredu, 10. marta 2021. godine, na Novom groblju u Nišu, u porodičnoj grobnici, uz brojne počasti.